พ่อแม่จะมองอย่างไรเมื่อเจอสถานการณ์ที่ลูก
แสดงพฤติกรรมหรือแสดงออกทางเพศ
ขัดแย้งกับความคาดหวังของตน และสังคม
มันเป็น "วิกฤติ" ที่ต้องแก้ไข
หรือ "โอกาส" ที่ลูกกำลังบอกอะไรเรา?
ถ้าเรามองเรื่องนี้เป็น "วิกฤติ"
ลองคิดดูว่าเราจะต้องทุ่มเทพลังและเสียเวลากันเท่าไหร่
ในการปรับเปลี่ยนความปกติทางธรรมชาติ
ที่จริงๆ มันเป็นพื้นฐานของคนๆ หนึ่ง
ที่สวยงามและสมบูรณ์โดยตัวของมันอยู่แล้ว
ลองถามตัวเองอีกที เราจะเปลี่ยนมันได้จริงเหรอ?
แล้วใครบ้างจะต้องได้รับบาดแผลทางความรู้สึก
จากการพยายาม "เปลี่ยน" ในสิ่งที่เขา "เป็น"
ถ้ามองเป็น "โอกาส" เราเชื่อว่าทุกอย่างจะง่ายขึ้น
เราจะยิ้มรับกับสถานการณ์นี้อย่างเข้าใจ
เราจะได้ฉกฉวยสัญญาณทางธรรมชาติที่ลูกส่งมา
ให้กลายเป็นโอกาสในการพัฒนา
และสนับสนุนเขาได้ถูกทาง
เมื่อพ่อแม่เข้าใจ ความสุขจะเริ่มจากตัวของเรา
แล้วส่งผลกระจายต่อไปยังลูก
ที่จะได้รับแรงสนับสนุนที่ตรงกับ
ความต้องการและพื้นฐานที่เขาเป็นจริงๆ
เราเชื่อว่า แค่มองเปลี่ยน
บรรยากาศทางสัมพันธภาพในครอบครัวก็จะเปลี่ยน
เราจึงอยากให้ทุกคนเปลี่ยน
เปลี่ยนเพื่อตัวเอง เพื่อลูก เพื่อสังคม
ที่จะได้เข้าใจว่าความหลากหลายทางเพศคือสิ่ง "ปกติ"
..........................................................................
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
เราอยากเดินไปจับที่สองมือของแม่แล้วบอกว่า
"แม่รู้มั้ย สิ่งที่แม่เห็นคือสิ่งที่หนูทำแล้วมีความสุข
แม่ควรดีใจที่ได้เห็นสัญญาณนี้จากหนู
หนูกำลังจะบอกแม่ว่าแม่ควรสนับสนุนหนูแบบไหน
ที่หนูจะได้มีความสุขบนพื้นฐานของการเป็นตัวเอง
หนูอยากให้แม่ภูมิใจในตัวหนู สนับสนุนหนู
และบอกครูให้เข้าใจในสิ่งนี้"
เชื่อว่าถ้าแม่อยู่ถึงวันนี้
แม่จะยินดีในสิ่งที่หนูเป็น
จาก
ลูกแม่ที่ยังชอบเต้นรำอยู่ที่หน้ากระจกเป็นประจำ
