ความรุนแรง คือ เรื่องสาธารณะ

ความรุนแรง คือ เรื่องสาธารณะ

...........................................................................

เห็นภาพเหตุการณ์ชายใส่ชุดลายคล้ายทหาร

ทำร้ายร่างกายผู้หญิงบนรถเมล์แล้วปวดใจ

เมื่อไหร่เราจะเลิกมองว่าปัญหาความรุนแรงเหล่านั้น

มันเป็นเรื่องส่วนตัว เป็นแค่เรื่องผัวเมียทะเลาะกัน

โนววววว ทุกความรุนแรงเป็นประเด็นสาธารณะ

ที่ "ไม่สามารถยอมรับได้" ต่อให้เกิดที่ไหน กับใครก็ตาม

ไม่มีใครที่ยินดีกับการที่ตนถูกกระทำความรุนแรงหรอกครับ

เลิกใช้ข้ออ้างว่าฝ่ายผู้ถูกกระทำความรุนแรง

ไม่ขอความช่วยเหลือ แล้วเราจะไปเสือกทำไมสักที

หลายกรณีที่คนถูกกระทำมักกลัว

และอับอายเกินกว่าจะส่งสัญญาณร้องขอ

หลายกรณีผู้ถูกกระทำโดนเพิกเฉิยต่อคำขอจนไม่กล้าเอ่ยปาก

หลายกรณีที่ผู้กระทำย่ามใจจนกระทำรุนแรงมากขึ้น

เพราะเรา เรา ทั้งหลายที่เพิกเฉย

และมองเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ใช่ธุระเรานี่แหละ

การเพิกเฉยของเราเป็นแรงเสริมและสัญญาณสำคัญ

ที่ "อนุญาต" ให้การกระทำนั้นดำเนินต่อไป

โดยที่เราอาจไม่ตั้งใจ แต่ด้วยการเพิกเฉยนั้น

เรากำลังปลูกฝังเมล็ดพันธุ์ความคิดใส่ผู้กระทำ

ว่าคุณสามารถทำรุนแรงอะไรกับใครก็ได้

เรากำลังส่งสารไปยังผู้ถูกกระทำว่าคุณจะต้องจำยอม

กับอะไรแบบนั้นเพราะไม่มีใครช่วยเหลือคุณ

สิ่งที่เราทำได้คือการช่วยกันห้ามการกระทำนั้น

ไม่ใช่แค่ใครคนใดคนหนึ่ง แต่ทุกคนที่เห็นต้องช่วยกัน

ถ้าคุณกลัวและไม่รู้ว่าจะเริ่มทำอะไร

ก็ชักชวนคนที่อยู่ใกล้ให้เข้าไปห้ามด้วยกัน

เราเชื่อว่าไม่มีใครยอมรับได้กับความรุนแรงในลักษณะนั้น

แต่หลายคนก็รออยู่เหมือนกันว่าต้องทำอะไร

ดังนั้นเราต้องเริ่มเปิดและต้องมี action อะไรบางอย่าง

เพื่อตัดวงจรที่กำลังดำเนินอยู่ และส่งสัญญาณว่า

สิ่งนั้น มันยอมรับไม่ได้!!!!!!

อย่าใช้เหตุผลเรื่องผัวเมียทะเลาะกัน

และผู้ถูกกระทำไม่ขอความช่วยเหลือ

มาเป็นข้ออ้างปลอบประโลมใจ

ที่เราไม่ได้ทำอะไรกับเหตุการณ์ตรงหน้าเลยครับ

ต่อให้ใครทำผิดต่อใครมากขนาดไหน

ใครก็ไม่มีสิทธิ์ไปละเมิด

และทำร้ายร่างกายใครได้ทั้งนั้น

แค่คุณปรับ โลกก็เปลี่ยน

ถ้าคุณกลัว ชวนคนข้างๆ ช่วยๆ กันครับ

เริ่มจากมองเรื่องนี้เป็นเรื่องสาธารณะ

และไม่สามารถยอมรับได้ไม่ว่าอะไรทั้งนั้น