ผู้เขียนเองยังจำความตื่นเต้นของตนเองในช่วงของการไปสืบพยานเด็กได้อยู่ว่า มันมีทั้งความประหม่า กังวล ไม่แน่ใจว่าจะต้องทำอะไรบ้าง ไม่ชัดเจนว่าต้องติดต่อประสานงานเรื่องไหนกับใคร อีกทั้งความคาดหวังต่อตนเองและจากวิชาชีพอื่น ๆ มีหลายอุปสรรคปัญหาที่เราไม่รู้ หรือไม่แน่ใจว่าเราจะทำอะไรได้มากน้อยแค่ไหน
ในฐานะที่ช่วงหลังมานี้ผู้เขียนได้ปฏิบัติงานในพื้นที่กรุงเทพมหานครและเน้นการสืบพยานเด็กในชั้นศาลเป็นหลัก ผู้เขียนจึงพยายามถอดบทเรียนจากประสบการณ์ของตนเองที่ได้รับจากการสืบพยานเด็กในชั้นศาล ทั้งในศาลต่างจังหวัด และกรุงเทพมหานครฯ มาเพื่อแบ่งปันว่ามีแนวปฏิบัติอะไรบ้างที่เราควรทำ และถ้าเจออุปสรรคเฉพาะหน้าแล้ว เราจะต้องติดต่อใคร และทำอะไรได้บ้าง เพราะบทบาทของพวกเรานั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง ทั้งในการสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย การสนับสนุนให้เด็ก ๆ สามารถสื่อสารเรื่องราวของพวกเขาได้ดีที่สุด รวมทั้งการเป็นผู้พิทักษ์สิทธิเด็กและเสนอแนะต่อศาลให้จัดให้มีอุปกรณ์และสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้การสืบพยานเด็กนั้น ปลอดภัย สามารถลดผลกระทบ และคำนึ่งถึงผลเประโยชน์สูงสุดของเด็กเป็นสำคัญ
