ไม่โกรธลุงแค่อยากให้ลุงเข้าใจ

สำหรับเราแล้วธรรมศาสตร์ยังเป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูง 

ที่ให้อะไรเหนือความคาดหวังสำหรับเรามาก 

ธรรมศาสตร์เป็นเมืองจักรวาลแห่งความรู้ 

(Universe + City ตามคำกล่าวต้อนรับของอ.ปริญญา ในวันปฐมนิเทศมหาลัย) 

และเป็นเมืองจักรวาลแห่งความหลากหลายที่เอื้อต่อการขบคิดและเจริญเติบโตมาก 

ซึ่งจริงๆ แล้วเราเชื่อว่าสังคมธรรมศาสตร์ ก็คือสังคมประเทศไทยนั่นแหละ 

แต่ต่างกันตรงที่ ที่นี่พยายามสร้างพื้นที่สำหรับทุกคน 

ซึ่งสวนทางกับในขณะนี้ที่เรากำลังจำกัดพื้นที่และบีบบังคับให้คนคิดเหมือนกัน 

โนววววววววววววววววววววว เป็นไปไม่ได้!!!

เรายอมรับตามที่ลุงพูดจริงๆ ว่าเรายกมือไหว้อาจารย์ล้มเจ้า (ตามความหมายลุง) 

และขอบอกเพิ่มเติมด้วยว่าเรายกมือไหว้ด้วยความเคารพโดยสนิทใจไม่ใช่การถูกบังคับด้วย 

เราเคารพในวิชาความรู้ แง่มุมที่แปลกใหม่ การชวนคิดและถามในประเด็นที่ไม่มีใครกล้าจะแตะต้อง 

เรามีทั้งเห็นด้วย ไม่เห็นด้วย และค้างเติ่ง แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เราจะเกลียดใคร

เพียงเพราะเขาวิจารณ์และตั้งคำถามกับสิ่งที่เราบูชา แ

ละสังคมธรรมศาสตร์สอนให้เรารู้ว่า เราสามารถไหว้ใครก็ได้ 

ไม่ว่าเค้าจะเป็นใคร และเราไม่ควรตำหนิหรือเอามาตรวัดความดีงามของเรา

ไปตัดสินว่าใครควรไหว้ หรือไม่ควรไหว้ด้วยมาตรฐานความดีงามของเรา

เรายอมรับจริงๆ ว่าภายในธรรมศาสตร์มีกิจกรรม เสวนา วิชาการล้มเจ้า บลาๆๆ (ในความหมายลุง) 

แต่ที่เรานิ่งเฉยนั้นมันมีความหมายลึกซึ้งมากกว่าที่ลุงเข้าใจ 

เรานิ่งเพราะเราเคารพกัน เราไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย แต่มันมีเหตุจำเป็นอะไรที่ต้องต่อต้าน 

ที่ธรรมศาสตร์เราให้พื้นที่ในการพูดกับทุกความเชื่อ 

การได้พูด การได้ฟังกัน มันเป็นฐานในการสร้างความเข้าใจในสังคม 

(เราเลยไม่เข้าใจว่าถ้าเราจะสร้างสังคมที่เข้าใจกัน 

แต่ถ้าเราไม่ยอมฟังสิ่งที่แตกต่างและแปลกไปจากความคิดความเชื่อเดิมแล้วเราจะอยู่กันยังไง 

เราตามล่า ตามไล่คนที่เห็นต่างได้ไม่หมดหรอกนะ ฟังสิ ฟัง!)

ในธรรมศาสตร์เราสามารถสร้างสังคมที่โคตรหลากหลายแต่เราต่างเคารพกันและอยู่ด้วยกันได้ 

มีเวทีให้กับทุกคนได้พูด ใครเหตุผลดีกว่า ก็เอาเสียงแห่งความเห็นด้วยไป 

เราไม่ต้องมานั่งอ่อนแอ ไม่ต้องกลัวความเห็นต่าง เราไม่จับใครปรับทัศนคติ 

เพราะเวทีที่แตกต่างเหล่านี้นี่แหละ ที่ช่วยขัดเกลาทัศนคติและปรับเราทีละนิด 

เราเลยเชื่อว่าถ้าธรรมศาสตร์สร้างสังคมแบบนี้ได้ สังคมไทยก็สร้างได้สิ 

แต่คนอย่างลุงต้องฟังเราบ้าง ด่าได้นะ แต่ฟังสารที่เราจะสื่อด้วย

ลุงมีสิทธิ์ตั้งแคมเปญให้เด็กไม่เข้าธรรมศาสตร์ได้ 

แต่อยากบอกว่าในที่สุดก็จะมีเด็กแย่งกันมาเรียนธรรมศาสตร์ทุกปีอยู่ดี 

เพราะที่นี่มีความงามและเสน่ห์ที่ลุงไม่เห็น แต่หลายคนเค้าเห็นไงหล่ะ 

ฟังแล้วเหมือนจะอวยนะ แต่ก็อวยแหละ

สำหรับชาวธรรมศาสตร์ที่ค่อนแคะคำพูดลุงด้วยประโยคอารมณ์ "เข้าให้ได้เหอะ" 

อันนี้หนูเห็นด้วยจริงๆ ว่าไม่น่ารัก และดูจะไม่ตรงประเด็นกับคำถามที่ลุงมีนัก 

หนูเชื่อว่าเค้าโกรธลุงแต่เราจะเห็นว่าเมื่อเราโกรธกัน เราจะคุยกันไม่รู้เรื่อง 

เรามองไม่เห็นคำถาม คนถามก็ไม่ได้คำตอบ

อยากฝากถึงชาวธรรมศาสตร์ที่รักทุกคน 

ถ้าเราบอกว่าเรารับฟังความเห็นต่างและเชื่อมั่นในการพูดคุยด้วยเหตุผล 

แต่ถ้าเราให้อารมณ์ชนะบางครั้งธรรมศาสตร์และสิ่งที่เราพูดมายืดยาวเบื้องต้นก็ไม่ได้ช่วยอะไร 

เราเข้าธรรมศาสตร์มาเรียนนะ ไม่ได้ให้เอาไปเหยียบหัวใคร 

เราเคารพกันในธรรมศาสตร์ได้ เราก็ต้องเคารพต่อลุงและความหลากหลายข้างนอกด้วย 

บางทีเราก็ควรมีสติและขวดน้ำดื่มติดตัว

จุ๊ฟ

ปล. ขอขอบคุณภาพจากเฟสลุง