ประโยคสุดโปรดและโรแมนติคตลอดการจาก Postcard ใบหนึ่งที่เราได้รับจากทั้งหมด 19 ฉบับจากแฟนเก่ารุ่นพี่ที่ทำให้เราหัวใจชุ่มชื่นทุกครั้งเวลาหยิบมันมาอ่าน
วันนี้เราได้กลับมานั่งอ่าน postcard ทุกใบที่อยู่ในกล่องใบใหญ่ที่เก็บไว้ หวังว่าจะได้มีโอกาสจัดการพวกเขาให้ได้เป็นระบบระเบียบสักที หลังจากมีจำนวนเพิ่มขึ้นในทุกๆ วันจนล้นกล่อง
เราค้นพบว่าเราเริ่มส่ง Postcard ใบแรกให้กับตัวเองเมื่อปีพ.ศ. 2550 หรือ 11 ปีที่แล้ว เหตุผลที่เราส่ง postcard ตอนนั้นเพราะเราชอบความรู้สึกที่เราได้นั่งรอว่าเมื่อไหร่ใบที่เราส่งจะมาถึงบ้าน และเมื่อเราได้หยิบมาอ่าน เรามีความรู้สึกว่าเรามีตัวตน เรามีคนคุยด้วย สำหรับสภาวะของเด็กที่เหงาๆ ตอนนั้น postcard เป็นเครื่องมือสำคัญที่เราได้คุยกับตัวเอง และให้กำลังใจตัวเองเมื่อเราเจออะไรหนักๆ ในวัยเด็ก
พอโตมาสักหน่อย postcard ที่เราส่งให้ตัวเองก็มีความลึกซึ้งมากขึ้น โดยส่วนใหญ่จะเป็นบันทึกการเดินทางของเราในสถานที่ต่างๆ ที่เราไป ว่าเราไปไหน เมื่อไหร่ ได้พบเจอใคร เรารู้สึกอย่างไร และได้เรียนรู้อะไรจากสถานที่ตรงนั้นบ้าง
หลายๆ อันมันเต็มไปด้วยความฝัน คำสัญญา และความมุ่งมั่น เมื่อเรากลับมาอ่านมันวันนี้ ทำให้พลังของมันในวันนั้นถูกจุดติดขึ้นมาอีกครั้ง
ถ้อยคำความมุ่งมั่นหลายอย่างในวันนั้น เราทำมันได้แล้วในวันนี้ เช่นการได้เรียนที่ธรรมศาสตร์ การจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 และการได้ทำงานสังคมสงเคราะห์ เห้ยยยย วันนี้กลับไปอ่านมันรู้สึกเหมือนได้รับชัยชนะเล็กๆ จากเป้าหมายในอดีตเหมือนกันนะ
สำหรับอันที่คนอื่นส่งมาให้เรานั้นเราสังเกตว่ามันมีที่มาแตกต่างกันมาก กลับมาอ่านมันอีกที เรามีหลายความรู้สึกไหลเวียนมั่วไปหมด
ถ้อยคำหลายอย่างพาเราย้อนกลับไปสู่เหตุการณ์ และกลับไปสัมผัสความรู้สึกตรงนั้นอีก หลายใบทำให้เรารู้ว่าช่วงชีวิตของเราช่วงไหน ใครที่มีอิทธิพลกับเราบ้าง และมีใครบ้างที่ค่อยๆ หลุดร่วงและหายไปตามวัฎจักรความสัมพันธ์ที่มันขึ้นอยู่กับพื้นที่ทางกายภาพและเวลาที่เข้ามาเกี่ยวข้อง
สิ่งที่เราดีใจคือหลายคนเริ่มหลงใหลและเริ่มส่ง postcard เพราะได้ไอเดียและแรงบันดาลใจจากเรา ซึ่งตอนนี้เราก็มีขาประจำที่นึกถึงกันเสมอ (มันสนุกดีนะ)
ตอนนี้เรามี postcard ที่ส่งให้ตัวเอง 41 ใบ และที่คนอื่นส่งมาให้ 93 ใบ
ขอบคุณ postcard ทุกใบที่ทุกคนส่งมาให้ มันมีคุณค่าสำหรับเราจริงๆ
เรามีความฝันอันหนึ่งที่เชื่อมโยงกับ postcard เหล่านั้น คือ การเดินทางตามรอยคำชักชวนและแหล่งที่มาของ postcard ของทุกคน แล้วเขียนกลับให้กับเจ้าของที่เคยส่งให้เราจากประเทศ หรือสถานที่นั้นๆ
ซึ่งปีนี้ที่ญี่ปุ่นเราเริ่มทำแล้ว หวังว่าเราจะได้มีโอกาสทำมันเรื่อยๆ นะ
