วันนี้อลตก และ ออนก ไปเป็นวิทยากรให้กับน้องๆ ม.ต้น
ที่โรงเรียนขยายโอกาสแห่งหนึ่งในกทม.
เพื่อให้น้องรู้จักองค์กร NGOs และอาชีพต่างๆ ที่ทำงานเพื่อสังคม
เราไล่กิจกรรมตั้งแต่ให้น้องๆ ได้ List สถานการณ์ทางสังคม
ที่เขาคิดว่าเป็นปัญหา และ list รายชื่ออาชีพในโลกนี้ที่เขารู้จัก
ให้มากที่สุดเท่าที่สามารถเป็นไปได้
เราให้เวลาน้องๆ ได้ช่วยกันนำอาชีพที่เขา list
แล้วนำไปจับคู่กับสถานการณ์ปัญหาสังคมที่เขาคิดมา
เพื่อดูว่าในแต่ละสถานการณ์ปัญหามีอาชีพอะไรบ้างที่เข้าไปเกี่ยวข้อง
น้องๆ พยายามคิดและออกแบบงานให้อาชีพต่างๆ
สัมพันธ์กับสถานการณ์ปัญหากันสุดฤทธิ์
ผลลัพธ์ที่ออกมาเป็นไปอย่างน่าชื่นใจ
: รถติด มีมอเตอร์ไซต์รับจ้างที่เป็นทางออกให้กับคนกรุงฯ ในภาวะเร่งรีบ
: ขยะล้นเมือง มีคนเก็บขยะคอยช่วยเก็บ
แล้วนำขยะไปขายเพื่อเข้ากระบวนการรีไซเคิล
แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นไปตามคาด อาชีพที่น้อง list มา
มีไม่พอกับสถานการณ์ทางสังคมที่น้องมีอยู่
เราจึงให้เวลาน้องช่วยกันคิดถึงองค์กรอะไรบ้างที่จะเข้ามาช่วยได้
หรือออกแบบอาชีพใหม่อะไรก็ได้ตามที่เราอยากให้มี
ครั้งนี้ผลออกมาเกินคาดน้องเริ่มคิดถึงองค์กรต่างๆ ที่เคยได้ยิน
มูลนิธิเอย NGOs เอยเริ่มผุดพรายมาในตอนนี้
อาชีพใหม่ๆ ที่คิดก็เริ่มออกมา
: สถานการณ์คนรังแกสัตว์ น้องมีอาชีพผู้พิทักษ์สัตว์
: สถานการณ์ยุงเยอะ น้องมีนักตบยุง
เฮ้ยยย เจ๋งดี นักตบยุง!!!!
เมื่อถึงคราวสรุปเราพยายามชักชวนให้น้องได้เห็นความเชื่อมโยง
ของทุกอาชีพที่มีส่วนร่วมกันแก้ไขและตอบโจทย์สถานการณ์ทางสังคม
เพื่อที่จะให้น้องๆ เห็นว่าทุกอาชีพโคตรมีคุณค่าและความหมายในตัวเอง
"พี่ไปทำงานไม่ทันแน่ๆ ถ้าไม่มีมอไซต์รับจ้าง
พี่คงอดตายถ้าไม่มีแม่ค้าขายข้าวในหมู่บ้าน"
เพราะเราต่างเชื่อมโยงซึ่งกันและกัน เราขาดใครไม่ได้จริงๆ
และพี่จะขอชื่นชมทุกความฝันและทุกอาชีพที่น้องอยากเป็นในอนาคต
เราอยากให้น้องได้เริ่มคิดจากอยากทำอะไร ก่อนที่อยากเป็นอะไร
อยากให้เค้ากล้าที่จะเป็นอะไรใหม่ๆ หรือเป็นอะไรก็ได้จากความอยากทำ
เราย้ำให้เค้าเห็นว่าเค้าอาจจะคิดว่า "นักตบยุง" คือความไร้สาระ
แต่ในอนาคตอาจมีนักตบยุงอาชีพคนแรกเป็นเด็กโรงเรียนนี้ก็ได้
ใครจะไปรู้?
หลังจากกลับบ้านเราได้กลับมาอ่าน Feedback ในกระดาษ Post it
มีน้องคนหนึ่งบอกเรา
"ผมอยากเป็นอาสาปอเต๊กตึ๋ง ผมจะไม่เรียกมันว่าฝัน
แต่ผมจะเรียกมัว่าเป้าหมาย เพราะฝันตื่นมาก็หายไปละ"
ทุกความฝันยิ่งใหญ่ อย่าพยายามนำมาตรฐานความใหญ่ของใคร
ไปทำลายให้ความยิ่งใหญ่ของเป้าหมายนั้นมันเล็กลงเลย
วันนี้ของเรามันจบลงอย่างมีความสุขและมีประสิทธิภาพมาก
ขอบคุณน้องๆ ทุกคน แม้เด็กที่กวนโอ๊ยที่สุดก็ยังเป็นครูที่ดีมากๆ ให้กับเราๆ
และที่สำคัญขอบคุณ #TeachforThailand ที่ให้เกียรติชวนไปทำอะไรดีๆ
ครั้งหน้ามีอะไรให้รับใช้เรียกได้นะ เราชอบ 5555
แนวปฏิบัติของนักสังคมสงเคราะห์/นักจิตวิทยาตามป.วิอาญา ในการสืบพยานเด็ก
สวัสดีพี่น้องนักสังคมสงเคราะห์ และนักจิตวิทยาตามป.วิ อาญา ที่รักทุกท่าน ผู้เขียนตั้งใจเขียนแนวปฏิบัตินี้ขึ้นมาเพราะรู้ดีว่าแม้พวกเราจะได้ร...
-
สวัสดีพี่น้องนักสังคมสงเคราะห์ และนักจิตวิทยาตามป.วิ อาญา ที่รักทุกท่าน ผู้เขียนตั้งใจเขียนแนวปฏิบัตินี้ขึ้นมาเพราะรู้ดีว่าแม้พวกเราจะได้ร...
-
The Letter เริ่มเล่าเรื่องราวด้วยการให้ความตายของยายเล็ก ญาติห่างๆ ของดิวเป็นตัวนำดิวกลับไปสู่เชียงใหม่และทำให้ได้พานพบกับต้น หน...
