วันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559

อยู่ "ใกล้" แต่โคตร "ไกล" กัน

เมื่อเรา "ถูกสร้าง" ให้เกลียดชังและดูถูกคนข้างบ้านมาอย่างยาวนาน
............................................................................


เหตุการณ์ที่ผ่านมามันย้ำชัดถึง "ผลผลิต" ทางความคิด
ของคนไทยที่ถูกสร้างด้วย "สังคม" แบบ "ไทยๆ" ที่ชัดเจนมาก
โดยเฉพาะเรื่องทัศนคติที่มีต่อประเทศเพื่อนบ้าน

วันจันทร์ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2559

เท่าที่จำได้

เท่าที่จำได้
โดย ฟองจันทร์




เล่มนี้กว่าจะได้ต้องแหกหมีตีกรรเชียงไปถึงงานหนังสือ เรื่องสั้นของฟองจันทร์ได้แก้ผ้าฟองจันทร์ให้เราเห็นเลยว่าอีผู้เขียนนางเป็นคนยังไง และผู้เขียนที่เรารู้จักในชีวิตจริงก็ไม่ต่างไปจากงานที่นางเขียนหรอก แต่เราเพิ่งรู้ว่านางมีเลเว่วความเผ็ด ความปากจัด ความขี้ประชดประชันได้ถึงเบอร์นี้ นี่บอกเลยว่าเป็นน้องนีนี่จะไม่กล้าไปเป็นแฟนมัน 55555 ภูมิใจในตัวนาง เก่งมาก จะติดตามงานเขียนเรื่อยๆ นะ

รักผู้เขียน #ผัวก็คือผัว

ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้

ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้
โดย หนุ่มเมืองจันท์


เอาจริงแค่ชื่อเรื่องก็ทัชเรามากแล้ว ยิ่งพอได้อ่านยิ่งทำให้เราคิดที่จะระมัดระวังกับความคิดว่า "รู้แล้ว" ของตัวเองมากขึ้น เล่มนี้มอบเกร็ดเล็กๆ น้อยๆ ของประโยชน์ของการให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้ได้อย่างดี เล่มนี้ทำให้เราเห็นคุณค่าและบอกเราว่าจงเห็นความสำคัญของรายละเอียด นี่ก็เพิ่งรู้นะว่าหนุ่มเมืองจันท์จบธรรมศาสตร์ และเคยเป็นอุปนายกอมธ. 55555

ขอขอบคุณพี่แพทสำหรับของขวัญรับปริญญาชิ้นนี้นะครั

บุกคนสำคัญ

บุกคนสำคัญ
โดย นิ้วกลม


หนังสือเล่มนี้พาเราไปรู้จักบุคคลสำคัญต่างๆ ของโลก
อย่างที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน หลายอย่างนี่อึ้งมาก
เราชอบเล่มนี้มากเพราะในขณะที่อ่านเรารู้สึก
เหมือนกำลังแอบดูเหตุการณ์ที่นิ้วกลมกำลังคุยกับคนเหล่านั้นจริงๆ
หนังสือเล่มนี้พาเราไปรู้จัก "ชีวิต" ของบุคคลสำคัญทั้งที่เรารู้จักและไม่รู้จัก
มันสนุกมากตรงที่นิ้วกลมพยายามถามคำถามกับบุคคลเหล่านั้น
เพื่อทำความเข้าใจและหาคำตอบจากเรื่องราวชีวิตของแต่ละคน
ซึ่งเราคิดว่าในที่สุดคำตอบที่ได้ก็คือคำตอบจากฐานของนิ้วกลมเอง
ที่มันตกผลึกมาจากเรื่องราวของบุคคลเหล่านั้น
มันทำให้เรารู้ว่าในหลายครั้งเราถามคนอื่นเพื่อตอบคำถามของตัวเรา
เราฟังคำตอบของคนอื่นเพื่อนำมาค้นหาคำตอบของตัวเรา
เรารู้จักคนอื่นเพื่อย้อนกลับมารู้จักตัวเรา
เราอาจเข้าใจและได้คำตอบของคำถามไม่เหมือนนิ้วกลมบ้าง
แต่นั่นแหละคือความสนุกของการอ่านเล่มนี้

ขอขอบคุณน้อง MinnieOppiiz Mintra Sanjit
สำหรับของขวัญรับปริญญาชิ้นนะนะฮร้าาาา

I Roam Alone:Treeking Through South America

I Roam Alone
Treeking Through South America
ห้องเรียนแห่งขุนเขาอเมริกาใต้
โดย มิ้น #IRoamAlone


เป็นเล่ม ที่สองแล้วที่เราตามการเดินทางของมิ้นท์ หลังจากเล่มแรกที่เป็นการเดินทางโดยรถไฟสายทรานไซบีเรีย เนื้อเรื่องยังเป็นไปด้วยความสนุกและน่าติดตาม หนังสือของมิ้นท์ไม่ใช่หนังสือนำเที่ยว แต่เป็นหนังสือเล่าเรื่องราวการท่องเที่ยวที่มีข้อมูลให้ตามเที่ยวต่อได้
เล่มนี้พาเราร่วมเดินทางขึ้นเขาแถบอเมริกาใต้ และที่น่าสนใจกว่านั้นคือเราได้ติดตามการเท่าทัน และรู้จักตัวเองของผู้เขียนที่ใช้การเดินทางขึ้นเขาเป็นห้องเรียนให้ตัวเองได้มีเวลาปฏิบัติและฝึกคิด เสน่ห์ของการเดินทางคนเดียวในที่ๆ แปลกไปจากที่เราคุ้นชินคือเราจะเห็นตัวเองชัดขึ้น เพราะเราจะรู้สึกเล็กกระจ้อยร้อยลงท่ามกลางความแปลกใหม่ มันจึงเป็นโอกาสให้ใจเราได้เรียนรู้และคุยกับตัวเอง

ครั้งนี้มิ้นท์ค้นพบว่า "ไปเที่ยวมันต้องสนุกสิ" ใช่!!! มันต้องเป็นแบบนั้น หลายๆ ครั้งเราหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไม เราถึงไม่ได้อยากไปในที่ๆ คนอื่นไป หรือเท ไม่ไปที่นู่นนี่นั่นได้ง่าย ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ และเราก็ได้คำตอบว่า เราชอบความสนุก และมิตรภาพ ถ้าที่ๆ เราอยู่ หรือที่ที่ๆ จะไปมันมีสิ่งเหล่านี้อยู่เราก็พร้อมเทเพื่ออยู่ซึมซับสิ่งนั้น เราจับติดตัวเองเลยว่าถ้ามีสัญญาณความอึดอัด ความหมุ่ย ความไม่ได้ดั่งใจ เราก็จะเท และเดินออกมาหาอะไรที่มันสบายใจกว่า เพราะเราออกเดินทางมาเพื่อหาความสุขเว้ยยยย

ด้วยความบังเอิญของการเดินทางครั้งนี้ของเรามันมีส่วนที่คล้ายกันกับบทหลังๆ ของมิ้นท์ เราเห็นด้วยมากว่าเมื่อเราเดินทางคนเดียว เราจะเปิดรับใครเข้ามาได้ง่ายมาก และเราเองก็จะดึงดูดคนอื่นให้เข้ามาหาได้มากเช่นกัน เพราะมันอาจจะเป็นความใหม่ และความไกลกันของความรู้สึกทางอะไรบางอย่าง ที่ทำให้เรากล้าทำความรู้จักและกล้าเปิดใจให้กันมากขึ้นเมื่อเราอยู่ต่างเมือง หรือเราเจอคนที่มาจากเมืองอื่น แต่นั้นแหละ มันอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกช่วงสั้น เราอย่าคาดหวัง เพียงแค่ซึมซับและรู้สึกดีกับมันกับช่วงเวลาตรงนั้นก็พอ กำไรแล้วแก :)

อ่านเพลินพร้อมเขิลไปกับเรื่องราวของมิ้นท์และอมยิ้มไปกับเรื่องราวของตัวเองที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน เล่มนี้อ่านจบขณะนอนอาบแดดทำสวยที่เซ็นโทซ่า เฮ่!

วันศุกร์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2559

Me before you

สำหรับเรา Me before you
คือหนังรักที่จบได้สวยงามจับใจที่สุด


เด็กไม่ใช่จุดขายของการท่องเที่ยว

เลิกได้แล้วกับการดูงาน
แบบพาเดินเยี่ยมชมสถานดูแลต่างๆ
.......................................................................


Where To Invade Next‬




ไปดูมาสองรอบยังถึงใจถึงอารมณ์เหมือนเดิม
ยิ่งถ้าใครที่เรียนและอินในงานสังคมสงเคราะห์
สวัสดิการสังคม และ พวกสิทธิมนุษยชนนะ มึงเอ้ยยย!!
เราจะเหมือนโดนกระทำชำเราทางความรู้สึก
หลายๆ คำพูดในสารคดีเรื่องนี้จะโดนจุดเสียวทางอารมณ์
จุด G-spot ทางความคิดจนเราจะกระตุก ตุ๊บๆๆๆๆ เป็นระยะ
พูดเลยว่านอนตายติดเบาะลงตรงนั้น!!
นางพาเราไปบุกประเทศต่างๆ ด้วยตีมที่ว่า "ไปเก็บดอกไม้"
ดังนั้นนางก็ได้ดอกไม้มาจริงๆ สวยงามมาก และบันดาลใจมากด้วย
นางพาเราไปรู้จักกับเหง้าคิดของรัฐและค่านิยมความเชื่อแกนกลาง
ที่คนในสังคมนั้นยึดถือ ที่แม่งถ้ามาพูดกันในไทยก็จะโดนด่าว่า "อิโลกสวย" ไม่ว่าจะเรื่อง

ความรุนแรง คือ เรื่องสาธารณะ


ความรุนแรง คือ เรื่องสาธารณะ
...........................................................................


แนวปฏิบัติของนักสังคมสงเคราะห์/นักจิตวิทยาตามป.วิอาญา ในการสืบพยานเด็ก

สวัสดีพี่น้องนักสังคมสงเคราะห์ และนักจิตวิทยาตามป.วิ อาญา ที่รักทุกท่าน ผู้เขียนตั้งใจเขียนแนวปฏิบัตินี้ขึ้นมาเพราะรู้ดีว่าแม้พวกเราจะได้ร...