วันพุธที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2558

ฝึกภาคปฏิบัติสังคมสงเคราะห์ 2 : ปฐมบทแห่งการเรียนรู้

ฮ๊ายยย หลังจากที่ใครหลายคนเรียกร้องอยากรู้เรื่องราวชีวิตการฝึกงานของอะลิตเติ้ล 
วันนี้ก็มาแล้วค่าาา เพราะที่บ้านเช่าไม่มีเนต จะอัพบล็อคทีต้องหาเวลาโอกาสดีๆ ซึ่งมีน้อยมาก

ฝึกที่ไหน?
องค์กรที่ดูแลเราหลักคือ Help Without Frontiers และมี Save the Children International เป็นผู้ร่วมสนับสนุนกระบวนการฝึกโดยมีพี่นักสังคมสงเคราะห์มาเป็นอาจารย์นิเทศน์งานให้ด้วย พื้นที่หลักก็เป็นอ.แม่สอด และเวียนไปอ.พบพระ โดยฝึกกับชุมชนคนข้ามชาติ ผู้ย้ายถิ่นจากพม่า

ประเด็นที่น่าสนใจในพื้นที่
- กระบวนการบริหารจัดการ ดูแลซึ่งกันและกันของชุมชนผู้ลี้ภัย และแรงงานพม่าในประเทศไทย
- กระบวนการทำงานให้การช่วยเหลือเด็ก "ต่างชาติ" และ "ไร้สัญชาติ" 
- กระบวนการทำงานคุ้มครองเด็ก และการใช้ชุมชนเป็นฐานกับเด็กกลุ่มนี้ที่มีข้อจำกัดในการเข้าถึงสิทธิพื้นฐานบางประการ

วันศุกร์ที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558

ลาว: เพราะคิดถึงจึงกลับมาหา วังเวียง2



วังเวียงในช่วงนี้จะประดามีไปด้วย เกาหลี เกาหลี และเกาหลี ซึ่งเรามาครั้งที่แล้วก็ว่าเยอะแล้วนะ
แต่ครั้งนี้คือเกือบทั้งหมดเป็น เกาหลี แต่ส่วนใหญ่หน้าดี เลยให้อภัย


ภูเขา ขนาบข้างยังคงเป็นมนต์เสน่ห์ที่น่าหลงใหลของวังเวียง


วันนี้เราได้มีโอกาสนั่งหน้าข้างพี่โชว์เฟอร์สุดหล่อ นางเป็นคนขี้อายนะ ไม่ค่อยพูด แต่อีนี่ก็ชวนคุยตลอด ตอดแรกนางเปิดเพลงแล้วก็เบาเสียงลง คงเพราะเกรงใจเรา แต่เพลงที่นางเปิดเราร้องคลอได้ นางก็เลยเพิ่มเสียง
คราวนี้ก็ร้องตามใหญ่เพราะเพลงที่นางเปิดคือ "สาวเลยยังรอค่ะ" กูนี่ก็ลมพ๊าดดดดด ตึง ๆๆๆๆ กันสนุก
นางก็คงได้ใจก็จัดเพลงแดนซ์ให้อย่างต่อเนื่อง จ๊ะ คันหูก็มา กระแตอาร์สยามก็มี 
ด้วยความสงสัยเราก็ถามว่า 
"พี่ๆ ลาวมีหมอลำไม๊"
"มีสิ"
"แล้วเวลามีหมอลำ มีคนไปเต้นหน้าฮ้านไม๊"
"ที่แถวนี้ไม่ค่อยมี ถ้าจะมีเยอะๆ ต้องปากเซ จำปาสัก"
ดูสิคุณแค่วัฒนธรรมการเต้นหน้าฮ้านของคน ในแต่ละที่ยังต่างกันเลย
แสดงว่าคนลาวใต้ต้องอัพแรงกว่าคนลาวภาคกลางแน่ๆ ต้องลองไปสักที





เมื่อไปถึงที่หมายไกด์ก็แจกน้ำคนละหนึ่งขวดตามระเบียบ เราทุกคนจะตื่นเต้นกับน้ำ "ดาว" มากๆ
"ด๊าว เอิ้น ด๊าว ก๊ะ ได๊" วลีที่ไม่พลาดในการพูด


การมาครั้งนี้แตกต่างกับการมาครั้งที่แล้วมาก เพราะครั้งที่แล้วเรามาหน้าฝน
น้ำจะเป็นสีน้ำตาล ไหลแรงระดับจรวด ระดับพัดสะพานขาด
แต่ครั้งนี้บรรยากาศต่างออกไป น้ำไม่ลึก และมีสีเขียว ใส น่าเล่นมาก ธารน้ำ โขดหิน และวิถีชีวิตของคนกับแม่น้ำชัดเจนขึ้นกว่าครั้งที่แล้ว



ในระหว่างทางเดินที่เราจะไปดูถ้ำเราก็จะผ่านหมู่บ้าน 
เราจะเห็นบ้านที่ทำจากไม้ มีฝาเป็นไม้ไผ่สานที่เหมาะกับการเป็นฉากถ่ายรูปทำสวย
และคงเป็นสิ่งแปลกตาสำหรับคนเมืองหลายๆ คน

วันเสาร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2558

ลาว: เพราะคิดถึงจึงกลับมาหา วังเวียง1

ลาวครั้งที่ 2 มาอีกครั้งเพราะคิดถึง คิดถึงสถานที่ คิดถึงเรื่องราว คิดถึงคน และคิดถึงตัวเองเมื่อได้ออกเดินทาง
แต่ลาวครั้งนี้ไม่ได้มาคนเดียวเฉกเช่นครั้งก่อน ครั้งนี้เราพาเพื่อนมาด้วย
เพื่อนมัธยมของเราที่นานมากแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน แต่ลาวจะทำให้เราเจอกัน
ครั้งนี้จะไม่รีวิวละเอียดเหมือนครั้งที่แล้ว แค่อยากบอกว่า เราไปทำอะไรไปเจออะไรมาบ้าง
และนี่คือเรื่องราวระหว่างการเดินทางของเรา


มิ้งค์ ตี๋น้อยเด็กเกษตร จบ 3 ปีครึ่ง คณะมนุษย์ เอกปรัชญาและศาสนา ปัจจุบันมีงานมีการทำ
ในขณะที่เพื่อนๆ ยังเรียนกันเหมือนหมา ครั้งล่าสุดที่เจอกันน่าจะประมาณสองปีที่แล้ว 
หลายวันมานี้มันยังไม่ได้หยุดพักเลยจากการเดินทาง กระบี่ สุราษฎร์ และกำลังจะไปลาว


เจน สาววิดยา โฟโต้ จุฬาฯ เพื่อนที่อยู่เคียงข้างกับเรามาตลอด 
ตอนม.ปลายติดกันแจ ไม่รู้มาสนิทกันตอนไหนแต่อยู่กับมันทีไรจะรู้สึกสบาย
อยากบอกว่าผ่านฟิสิก เคมี ชีวะ คณิต มาได้ตอนม.ปลายก็เพราะมัน
หลังจากจบมัธยม นานๆ ได้เจอกันครั้ง มีครั้งหนึ่งบังเอิญเจอกันเพราะคงคิดถึงมันมากเกินไป


และคนสุดท้าย นิว เพื่อนในภาคโฟโต้ของเจน
สาวขอนแก่นที่พูดภาษาอีสานบ้านเกิดไม่ได้ จนเป็นปมเล็กๆ ในใจ

แนวปฏิบัติของนักสังคมสงเคราะห์/นักจิตวิทยาตามป.วิอาญา ในการสืบพยานเด็ก

สวัสดีพี่น้องนักสังคมสงเคราะห์ และนักจิตวิทยาตามป.วิ อาญา ที่รักทุกท่าน ผู้เขียนตั้งใจเขียนแนวปฏิบัตินี้ขึ้นมาเพราะรู้ดีว่าแม้พวกเราจะได้ร...