ตายไปเถอะค่ะน้อง

ภาพเหตุการณ์ของเด็กผู้หญิงที่โพสต์รูปตนเองกับห่วงเชือก

พร้อมคำบรรยายภาพที่แสดงถึงการตัดสินใจที่จะจบชีวิตของตนเองลง

เนื่องจากเหตุผลบางประการโดยมีชาวเน็ตคอมเม้น

และแชร์อย่างถล่มทลายเป็นไปในทิศทาง "ตายไปเถอะค่ะน้อง" 

เป็นภาพสะท้อนสถานการณ์ทางสังคมไทยที่ชัดเจน 

ว่าพวกเราหลายคนมักที่จะตัดสินคนอื่นโดยใช้มาตรวัตรของตนเอง

และกลายเป็น "ฆาตกรร่วม" ที่สร้าง "ศพ" 

และทำให้การตาย "เกิดขึ้นจริง" โดยเราไม่รู้ตัว

...........................................................................

"ทุกการเรียกร้องความสนใจ ควรได้รับการสนใจ อย่างใส่ใจ"

(Added by Benjaporn Sawasdee )

ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ต่างต้องการ "เป็นที่สนใจ"

และต้องการมีตัวตนสำหรับใครบางคน

"การเรียกร้องความสนใจ" จึงเป็น "สัญญาณ"

ที่บ่งบอกสถานการณ์เบื้องหลังบางอย่างที่คนๆหนึ่งกำลังเผชิญอยู่

ว่าเขาขาดสิ่งไหน ถึงต้องการความสนใจเพื่อตอบสนอง

การละเลยสัญญาณเหล่านั้น และตัดสินพฤติกรรมโดยการตำหนิ

ย่อมทำให้สถานการณ์ต่างๆ แย่ลง อารมณ์ไม่ได้รับการตอบสนอง

การเรียกร้องความสนใจมักไล่ระดับมาตั้งแต่การกระทำเล็กๆ จนถึงระดับใหญ่

ถ้าถูกเพิกเฉยและละเลยไม่ได้รับการช่วยเหลือหรือเข้าแทรกแทรงจาก

พ่อแม่ ครู เพื่อน หรือแหล่งทรัพยการภายนอก 

ก็จะทำให้ปัญหาทับถมและรุนแรงขึ้น

ยิ่งถ้าถูกซ้ำเติมด้วยการยุยุง ประชดท่ามกลางสภาพจิตใจที่มีความเปราะบาง

ด้วยคำพูด "ผูกเลยค่ะน้อง คิดได้แค่นี้ก็ไปตายซะ" 

มันจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ เรื่องที่อาจจะเป็น "แค่ความคิด" 

ของเด็กคนหนึ่งถูกท้าทายและผลักให้เขาเดินขึ้นเก้าอี้

และยัดคอตัวเองลงห่วง "จริงๆ"

...........................................................................

ดังนั้นการเสียชีวิตของน้องผู้หญิงครั้งนี้

จึงไม่ใช่การฆ่าตัวตายโดยการตัดสินใจของน้องแต่ถ่ายเดียว

แต่เป็นการฆาตกรรมหมู่ โดยมีฆาตกรร่วมเป็นพี่น้องชาวเน็ตที่น่ารักนี่แหละ

ซึ่งสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเรายังไม่รู้ว่าเราเป็น 1 ในบุคคลที่ช่วยจบชีวิตให้น้อง