ในขณะที่ความเศร้าโศกเสียใจเป็นสิ่งที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน แต่ความเจ็บปวดทางจิตใจอาจเป็นสิ่งที่ไม่ถูกพูดถึงหรือถูกรับรู้มากนัก เพราะเจ้าหล่อนจะมาในรูปแบบคล้ายคลึงกับปัญหาอื่นๆ เช่น ความคับข้องใจ การไม่มีสมาธิจดจ่อ ไม่สามารถทำตามคำสั่ง หรือทำงานเป็นกลุ่มได้ ซึ่งเด็กๆ เหล่านี้มักถูกวินิจฉัยคลาดเคลื่อนด้วยอาการวิตกกังวล มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม หรือสมาธิสั้น มากกว่าการทำความเข้าใจความเจ็บปวดทางจิตใจภายในที่คอยขับเคลื่อนให้มีอาการหรือพฤติกรรมเหล่านั้น
สำหรับเด็กๆ กลุ่มนี้แล้วการเรียนเป็นสิ่งที่ยากลำบากสำหรับเค้า แต่ถ้าบาดแผลทางจิตใจถูกระบุว่าเป็นต้นเหตุแห่งพฤติกรรมแล้ว เราสามารถประยุกต์วิธีการในการเข้าถึงตัวเด็กเพื่อให้ความช่วยเหลือเด็กๆ ในการรับมือกับสถานการณ์ปัญหาเหล่านั้นเมื่อเขาอยู่ที่โรงเรียนได้ โดยคุณ Caelan Kuban Soma ผู้อำนวยการสถาบันเด็กที่ได้รับบาดแผลทางจิตใจและได้รับผลกระทบจากการสูญเสียแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (National Institute for Trauma and Loss in Children) ในโครงการ Starr Global Learning Networkได้แบ่งปันข้อคิดดีๆ ที่จะทำให้คุณครูทั้งหลายได้เข้าใจเด็กๆ ที่ต้องเผชิญกับประสบการณ์อันเจ็บปวด โดยแถมวิธีการเล็กๆ น้อยๆ ที่เราสามารถให้การช่วยเหลือเด็กๆ ของเราไว้ด้วย
 |
| ขอขอบคุณรูปภาพจาก weareteacher |
