The Boy in The Striped Pajamas
หนังที่ทำให้เราเศร้า จุก และปวดหัวได้โดยไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด
ทุกอย่างมันคุกรุ่นคั่งค้างภายในและหดหู่ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ
สิ่งที่เห็นได้ชัดและน่ากลัวที่สุดของมนุษยชาติที่หนังเรื่องนี้พยายามแสดงให้เราเห็นคือ
"การพยายามทำให้คนไม่ใช่คน
ไม่ว่าจะด้วยการเปรียบเทียบให้คนกลายเป็นปีศาจ หรือสิ่งชั่วร้าย
สร้างภาพความเป็นคนชั่วโดยสมบูรณ์ในลักษณะที่ไม่มีอะไรดี
การผลักไสและขับเน้นถึงการเป็นสิ่งอื่น เป็นอะไรที่แปลกและต่างไปจากเรา"
ซึ่งสิ่งที่ชวนสังเวชใจมากไปกว่าหนัง คือเหตุการณ์เหล่านี้ยังคงเกิดขึ้นในโลกปัจจุบัน
เพราะเหตุการณ์กระแสสังคมกรณีโรฮิงญาครั้งนั้นยังหลอกหลอนเรา
คงดูแค่ครั้งเดียว เพราะมันเจ็บปวดจริงๆ
