ค่ายน่านเคียงโดมครั้งที่ 12 (วันที่1)

คิดไปก็ใจหายนะ เพราะนี่เป็นค่ายน่านครั้งสุดท้ายในชีวิตนักศึกษา หรือมันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายเลยก็ได้ ถ้าไม่มีโอกาสได้มาอีก ใครจะไปรู้

ครั้งแรกที่เรามาที่นี่คือเมื่อสองปีที่่แล้ว ตอนนั้นเราอยู่ปีสอง ตามคำชักชวนของพี่โตน้อท ครั้งนั้นทีมสันมากัน 3 คนถ้วน ประกอบด้วย พี่น้อท การ์ตูน และอีกอล์ฟ กับคนค่ายไม่กี่คน แต่สิ่งที่เราสัมผัสได้คือ ค่ายนี้มันมีเสนห์อะไรบางอย่าง จบค่ายไปเราถูกหลอมรวมให้เป็นหนึ่งกับค่ายนี้ตั้งแต่วันนั้น 

และครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่สามแล้วสำหรับเรา

ค่ายน่านเคียงโดมเป็นค่ายของเด็กน่านที่เรียนธรรมศาสตร์ จัดขึ้นเพื่อกลับมาแนะแนวน้องๆ ให้รู้จักกับธรรมศาสตร์มากขึ้น และสิ่งสำคัญคือ มามอบพลัง และจุดไฟอะไรบางอย่างให้ลุกโชน ให้แรงบันดาลใจ และความอยาก เพื่อให้น้องๆ ได้พาตัวเองไปตามหาความฝัน

ปีนี้สังคมสงเคราะห์ก็เข้ามาเป็นแขกรับเชิญเหมือนปีที่แล้ว แต่ปีนี้เรามากันเยอะมาก เยอะจนน่าตกใจ 5555  แต่อย่างไรเสียจุดมุ่งหมายที่สำคัญที่เรามีร่วมกันคือ การเป็นคน "ทำค่าย" และพวกเราก็ถนัดซะด้วยกับงานนี้ 

เมื่อครั้งที่ 10

เมื่อครั้งที่ 11

น่าเคียงโดมครั้งที่ 12 จะเป็นอย่างไร จะรุงรังขนาดไหน โปรดติดตาม

______________________________________

สุขสันต์วันเกิดพี่สาวของฉัน

ทุกอย่างมันแค่เริ่มต้น

เราสองคนต้องจับมือกันเดินได้ไกลกว่านี้

ฉันมาเดินทางมาไกลได้ เพราะนางที่เชื่อมั่น และเป็นคลังเสบียงอันสำคัญ

นางเป็นไอดอลของฉันครั้งเมื่อยังเล็กวันนี้นางก็ยังเป็นอยู่ 

พี่ฉันเก่งมากฉันกำลังเติบโต พี่ฉันก็เช่นกัน

ฉันยังเด็กในหลายเรื่อง พี่ฉันก็เช่นกัน

แต่เราจะโตไปด้วยกัน ในทุกๆ วัน

เราจะเริ่มทำในสิ่งที่เราเคยกลัว เราจะใช้ชีวิต เราจะเติบโต 

เราจะทำให้คนที่ยังอยู่ภูมิใจ ส่วนคนที่จากเราไปได้หมดห่วง

นางทำตามคำมั่นที่นางให้ไว้กับ พ่อแม่ว่านางจะดูแลฉัน และนางทำมันได้ดีมาตลอด

รักทั้งสองที่ให้โอกาสเรามาเห็นโลกนี้ และรักอีพี่ หน้าหมี หมีเห็น 

วันเกิดนางก็เหมือนวันเกิดฉันเพราะถ้าไม่มีนางมาก่อน ก็ไม่มีฉันตามมา

เฉลิมฉลองสิคะ ไป๊!!!!

เซาะกราวบุรีรัมย์

บุรีรัมย์กับอะลิตเติ้ลกอล์ฟคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะครั้งแรกที่มาคือมาสอนหนังสือ และครั้งนั้นก็สุดแสนเสียดายที่ไม่ได้เที่ยวเพราะมีเวลาจำกัด พรหมลิขิตบันดาลที่ครั้งนี้ได้มีโอกาสมาเยือนบุรีรัมย์อีกครั้ง มาทำงานเหมือนกันแต่ครั้งนี้เป็นงานการอบรมละลายพฤติกรรมเพื่อสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของพนักงานบริษัทปุ๋ยตรากุญแจ เมื่อโอกาสเป็นดังนี้ก็เลยตั้งธงกับตัวเองที่จะสานฝันในวัยเด็กกับการไปเห็น ปราสาทหินพนมรุ้ง สักครั้ง เพราะตอนอยู่ประถมที่เห้นผ่านหนังสือเรียนสปช.แล้วเกิดหลงใหลและใคร่อยากมามากๆ

และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เราได้มาสันทนาการอบรมให้กับผู้ใหญ่ที่อายุมาก บางคนแก่กว่าพ่อแม่เราด้วยซ้ำ ก็เกิดอาการหนักใจเหมือนกันว่าเด็กอย่างเราจะสามารถไปนำท่านๆ ให้สนุกไปกับกิจกรรมได้ไม๊ แต่ผลออกมาเกินคาด เพราะทุกอย่างคือสิ่งใหม่ ทุกคนเลยสนุกกับกิจกรรมมาก และที่ชอบมากที่สุดและคงเป็นเสน่ห์ในการสันผู้ใหญ่คือ ความจริงจังในการเล่น ความเขินอายเมื่อเล่นผิด และเสียงหัวเราะร่าของป้าๆ ว่าไปแล้วบริษํทไหนหน่วยงานใดสนใจคนทำงานอบรมแบบนี้เพื่อสร้างประสิทธิภาพในการทำงานของบุคลากร และเพื่อดึงความมีส่วนร่วมของพนักงาน ติดต่อได้ครับ 5555

เมื่อเสร็จงานเราก็ไปต่อกันที่เพลาเพลิน แลนมาร์คใหม่ของเมืองบุรีรัมย์ เค้าว่ากันว่าที่นี่มีกิจกรรมต่างๆมากมาย มีสถานที่ถ่ายรูปที่สวยงาม มีสวนดอกไม้เวียนไปตามฤดูต่างๆ เสียค่าบัตร 150 บาท และถ้าอยากเล่นฐานกิจกรรมผจญภัยก็เสียเพิ่ม เมื่อเราไปถึงเราก็ไม่เข้านะเราเล็งเห็นว่าถ้าไปถ่ายรูปเฉยๆ ก็ขี้เกียจ ก็เลยถ่ายรูปกับป้ายเสร็จแล้วกลับ

ถึงแล้วนะ เพลาเพลิน และนี่คือทั้งหมดของทีมงานคุณภาพ 5555