วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

เรื่องเล่าบนรถตู้กับนักสังคมสงเคราะห์ที่กำลังเดินทาง

การเป็นนักสังคมสงเคราะห์ก็เหมือนนักเดินทางนั่นแหละ 
เราจะได้ร่วมเดินทางไปกับชุดประสบการณ์ของหลากหลายชีวิตผ่านคำบอกเล่าที่มักทำให้เราต้องอึ้งและคิด 
"คนหนึ่งคน กับอายุเท่านี้ เคยผ่านบททดสอบ ของชีวิตหนักหนาขนาดนี้เลยเหรอ" 
ทุกคน ทุกที่ ก็จะมีอะไรใหม่ๆ ทุกครั้งให้ได้เรียนรู้ 
ในบางครั้งของการเดินทาง สถานที่หรือคนที่เราเจอครั้งแรกอาจจะไม่น่าภิรมย์ 
แต่เมื่อเราได้รู้จักกันไปเรื่อยๆ เราจะได้เห็นความสวยงาม ที่ซ่อนอยู่ในทุกคน ทุกที่ ที่เราได้รู้จัก 
เราต้องดั้นด้น ค้นหา ทำความรู้จัก และทำความเข้าใจกับสิ่งเหล่านั้นในทุกแง่มุม 
เร็ว นิ่ง ยืดหยุ่น แต่ก็ต้องยืนหยัดในสิ่งที่เราเชื่อ 
สัมพันธภาพระหว่างทางเป็นสิ่งที่นักเดินทางให้ความสำคัญ ใช่!! เรานักสังคมสงเคราะห์ก็เช่นกัน 
เรารับฟังอย่างเข้าใจ แต่ไม่ตัดสิน เพราะเราไม่ได้แค่มาแวะชมแล้วผ่านไป 

แนวปฏิบัติของนักสังคมสงเคราะห์/นักจิตวิทยาตามป.วิอาญา ในการสืบพยานเด็ก

สวัสดีพี่น้องนักสังคมสงเคราะห์ และนักจิตวิทยาตามป.วิ อาญา ที่รักทุกท่าน ผู้เขียนตั้งใจเขียนแนวปฏิบัตินี้ขึ้นมาเพราะรู้ดีว่าแม้พวกเราจะได้ร...