หลังจากที่ได้ร่วมสนุกกับค่ายทั้งสองค่ายที่นครแล้ว ก็ได้ฤกษ์ที่เราจะทำภารกิจหลักคือการขอสปอนเซอร์ และสำรวจสถานที่ๆจะใช้ทำกิจกรรมของค่ายสังคมสงเคราะห์สัญจร ประจำปี 2557 ค่ะ
ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่าค่ายสัญจรนี้เป็นค่ายใหญ่ของนักศึกษาสังคมสงเคราะห์ ที่มุ่งหน้าสู่ต่างจังหวัด มีมาอย่างยาวนานนนน นานจนพี่ๆปีสูงเองก็ไม่สามารถสืบสาวราวเรื่องที่จะนับปีกันได้ ค่ายในแต่ละปีก็จะมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป แล้วแต่ว่าปีทำงานจะตกลงปลงใจกันว่าจะทำค่ายแบบไหน ค่ายสร้างก็แล้ว แนะแนวก็แล้ว ปลุกพลังก็แล้ว อะไรก็แล้ว และมาถึงปีนี้ค่ะ ค่ายสัญจรของเราก็ได้ฤกษ์เวียนมาบรรจบอีกครั้ง โดยสถานที่ครั้งนี้คือโรงเรียนปากพนัง อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นโรงเรียนเก่าตอนเป็นตุ๊ดเด็กมัธยมต้นของอิชั้นเอง โดยธีมค่ายสัญจรปีนี้มีลักษณะคล้ายกับสัญจรปีที่แล้วที่ โรงเรียนเกษตรสมบูรณ์ จ.ชัยภูมิ คือเป็นค่ายแนะแนว และมุ่งสร้างแรงบันดาลใจให้น้องในการเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยค่ะ
เอาละค่ะ เกริ่นมาเยอะแล้วก็ไปดูภาพบรรยากาศการไปเซอร์เวย์กันดีฝ่าาาา
 |
ไม่มีคนถ่ายรูปให้ก็ตั้งถ่ายเอาค่ะ
|
โดยในวันแรกเราไปเที่ยวกันที่ปากพนังกับน้องอาร์ม น้องไปป์ เฟิร์น นิว และฉีค่ะ เพราะอีนิวเงี่ยนทะเลมากๆ เลยจัดให้นางไป
 |
| ถ่ายรูปไปนานพอสมควรก็หิว เลยไปฟาดอาหารทะเลสดๆที่ร้านขนมยิ้มตรงสะพานตัวที ถึงมาก!! มื้อนี้เฟิร์นเลี้ยง |
 |
กินเสร็จก็ชักภาพหมู่ก่อนกลับตามระเบียบ ตอนนี้ค่ำแล้ว
หลังจากนั้นเราทั้งหมดก็หอบผ้าหอบผ่อนไปตามคำเชิญของเฟิร์น ไปนอนที่บ้านนางค่ะ เพื่อที่ตอนเช้าตื่นมาจะได้ไปแขสปอนเซอร์ด้วยกัน แต่เจ้าพระคุณขาคืนนี้เราไปซิกตี้บาร์ที่นครค่ะ ไปกินเหล้า เมาไปไม่เมาไม่รู้แต่ได้โอกาสกะเทยไปโชว์เหนือบนเวทีกับเพลงขอใจเธอแลกเบอร์โทรด้วย คนนครค่อนข้างแตกตื่นค่ะ เพราะไม่ค่อยเจอผีเจอสาง 5555 วันรุ่งขึ้นตื่นมาก็เที่ยงแล้ว ภารกิจแขจึงเริ่ม โดยวันนี้เฟิร์นเปพาหนะทุกอย่างค่ะทั้งรถมอไซต์ ทั้งรถยนตร์ ทั้งพ่วงข้าง ใครอยากขับไรขับ!! ด้วยเหตุนี้เลยได้รับนามสกุล "เก่งการเป" จากอิฉีไปโดยปริยาย
โดยในตอนแรก กอล์ฟกับฉี ต้องซิ่งมอไซต์กันสองคนไปยื่นหนังสือ ศาลากลาง ซึ่งมีคอนเทคเพื่อนพี่ฝนรอรับหนังสืออยู่ แล้วไปต่อที่อบจ. ได้พบท่านแล้ว แต่ชวด! เพราะว่าวันจัดค่ายเราท่านหมดสมัยพอดี ทำไรไม่ได้ เราก็เลยสูญเงินหลักหมื่นไปอย่างหน้าตาเฉย หลังจากนั้นเพื่อนเฟิร์นก็มารับไปกินข้าว และไปแขกันต่อที่บริษัทเสริมสุขเพื่อขอน้ำค่ะ
|
 |
รถหนูเฟิร์นค่ะ อีเฟิร์นขับรถถึงมาก 5555
วันนี้ทั้งวันหมดไปเร็วมาก เรายื่นหนังสือกันก็หลายที่อยู่ หมดวันไปตกค่ำก็คิดกันนานสองนานว่าจะไปไหนดีสรุป ไปกินน้ำชา และ ไปนั่งแมคโดนั้ล แล้วกลับมานานค่ะ โดยตอนเช้าเราจะเริ่มแขวันสุดท้ายที่นคร โดยเป้าหมายแรกจะไปที่บ้านะพี่นาเดียเพื่อยื่นหนังสืออย่างเป็นทางการ โดยทางครอบครัวพี่นาเดียจะเลี้ยงขนมค่ายหนึ่งมื้อ และพี่นาเดียจะช่วยเรี่ยไรเงินญาติๆให้ค่า.... และวันนี้พี่นาเดียใจดีเลี้ยงข้าวฟรี พร้อมแจกขนมเป็นเข่งอยากบอกว่าอร่อย และอิ่มใจฝุดๆ |
 |
พี่นาเดีย และคุณแม่
หลังจากนั้นเราก็ได้ฤกษ์กลับปากพนังค่ะ กลับไปขอสปนเซอร์ท้องถิ่น และลงสำรวจพื้นที่ๆต้องใช้ทำกิจกรรม พาหนะหลักของเราครั้งนี้คือมอเตอไซต์เก่าๆ สองคัน และพ่วงข้างหนึ่งคัน เดินทางกันตากแดดหน้าดำ เหนื่อยบ้าง หมุ่ยบ้าง แต่เห็นเพื่อนที่เดินข้างๆ กับคิดถึงสิ่งที่กำลังทำก็ต้องสู้ค่ะ |
 |
| ปากพนังวันแรกที่ไปฟ้ามืด เมฆครึ้ม |
 |
| ท่ารถเมล์ที่อิชั้นขึ้นแต่ยังเป็นตุ๊ดประถม |
 |
| พาเพื่อนๆไปเดินตลาดเช้าปากพนัง แวะกินข้าวยำ |
 |
แวะแข เทศบาล ขอบคุณแม่ที่หว่านเมล็ดอะไรซักอย่างไว้แล้วลูกยังได้เก็บกิน
หลังแขในตัวอำเภอเสร็จเราก็มุ่งตรงไปที่แหลมตะลุมพุกจุดหมายปลายทางที่คนปากพนังอย่างฉันเองก็ยังไม่เคยไปเยือน "ปลายแหลม" |
 |
| พาหนะของเราจากปากพนัง สู่ปลายแหลม |
 |
| ถึงแล้วค่ะ แหลมตะลุมพุก แต่ยังไม่สุด |
 |
| ไปให้ถึงสุดต้องไปอีก 6 กม. ระหว่างทางผ่านป่าสน สวยมาก |
 |
| และเราก็มาถึงปลายแหลมด้วยพ่วงข้างคันนี้ค่ะ สิริรวมกว่า 20 กิโล |
 |
| รูปปั้นที่ปลายแหลม ปั้นเหมือนจริงมากค่ะ ขนลุก |
 |
| งานเผลอแขๆ ก็ต้องมา |
 |
| ออกมาจากปลายแหลม แวะทะเลข้างทาง สวยงามดี แต่นางแบบอ้วน |
 |
| อยู่ทันพระอาทิตย์ตกดิน ฟิน!! |
 |
| เอาพ่วงข้างไปคืนเสร็จ ก็ต้องบึ่งมอไซต์กลับเป๊ยะอีก 15 กิโล |
จบทริปครั้งนี้ประทับใจหลายสิ่งมาก ขอขอบคุณอีเฟิร์นที่เหนื่อยกับค่ายตัวเองไม่พอ ยังต้องมาช่วยหาสปอนค่ายกูอีก ที่พักเอย รถเอย อะไรเอย ขอบคุณมึงมากๆ ขอบคุณน้องอาร์มที่น่ารัก และไปไหนไปกัน ขอบคุณน้องไปป์ที่เต็มที่กับพี่ๆ มาก รู้สึกดีใจที่มีน้องมาอยู่ในครอบครัวเดียวกัน ขอบคุณอีนิวกับการที่ต้องขับรถตากแดดลมไปนู่นนี่นั่นกับกู เหนื่อยและหมุ่ยกับกู ทั้งๆที่ไม่ใช่ค่ายตัวเองเลย แต่มึงเต็มที่มากๆ ขอบคุณจริงๆ สุดท้ายขอบคุณอิฉี ที่อยู่ข้างๆกูเสมอ คอยเตือน คอยพาอัพ คอยแนะ คอยเป็นห่วงเป็นใย
สุดท้ายอยากบอกว่าทริปนี้ทำให้หัวใจกูอิ่มเอิบขึ้นมากได้รับความรู้สึกจากคนที่เคยรู้จักมานานแต่ครั้งนี้มันกลับแข็งแรง และเข้มข้นขึ้น รักทุกคนมากๆ ขอบคุณจริงๆ หวังว่าจะได้เจอทุกคนในค่าย
ปล.ขอขอบคุณรูปภาพสวยๆ โดย ฉัตราวดี ดั๊ฟ
