วันนี่เป็นวันแรกของการทำงานที่รู้สึกเสียใจมากๆ ไม่เคยขึ้นเลยว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นกับเรา
วันนี้ตื่นมาปกติ เพราะคิดว่าไปทำงาน 9 โมงเหมือนเมื่อวาน ตอนกำลังอาบน้ำ อลันมาเคาะประตูบอกม่อคค่าว่าวันนี้เริ่มงานแปดโมง ไม่ใช่เก้า ซึ่งตอนนั้น แปดโมงสี่สิบ เราก็คิดว่าเอาแล้วไง เพราะเมื่อวานคิดไว้แล้วในใจว่าเริ่ม 8 หรือ 9 กะจะถามตอนกลับจากซื้อกับข้าวแต่ก็ลืม ด้วยความที่รีบก็เลยล้างหน้าน้ำเปล่าใส่เสื่อตัวที่นอนเมื่อคืนเพราะยังไม่ได้ถอด สวมกางเกงแล้วก็รีบเดินไปทำงาน พอเดินไปถึงหน้าออฟฟิต ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก อลันตวาด!! เสียงดังลั่น พร้อมชี้หน้าเรา หน้าตากราดเกรี้ยวสุดๆ ขึ้น Fuck ลง Fuck จำได้ติดหูเลยว่า Move your fucking ass to work now!! เราตกใจ
รีบไปทำงานตามที่บอก ในใจตอนนั้นโกรธมาก อยากกลับบ้านอยากแจ้ง CCI
แต่อีกใจก็พยายามควบคุมตัวเอง หาเหตุผลต่างๆ ให้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อยากร้องไห้
แต่ก็ต้องกดเอาไว้ เสียใจมากๆ เหมือนเสี้ยวหนึ่งของตัวเราหายไป มีบางส่วนในตัวเราที่ไม่เหมือนเดิม ส่วนหนึ่งคงเป็นอารมณ์และความรู้สึกที่มีต่ออลัน เราพยายามยิ้มให้กับตัวเอง ให้กับเหตุการณ์ที่เกิด
ไม่น่าเชื่อว่าการยิ้มมันเป็นยารักษา อะไรได้มากขนาดนี้ พอยิ้มปุ๊บเหมือนจิตวิญญาณของเราได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยอะไรสักอย่าง เรื่องนี้เราอาจผิดที่ไม่ฟังให้ดี ไม่ถามให้เคลียร์ แต่เราก็ไม่ขอโทษ เพราะ เราเชื่อว่าการแก้ปัญหาของอลันโดยการด่ากราด ตวาดเสียงคำรามใส่เราแบบนั้นมันเกินที่เราจะให้อภัยจริงๆ แม้เราจะเข้าใจว่าแกจะเป็นคนจริงจังกับงาน อยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามแพลนที่วางไว้ พอพลาดเลยไม่ได้ดั่งใจ เราดีใจกับตัวเองมากที่สามารถควบคุมความโกรธของตัวเองได้ คุยกับตัวเอง ทะเลาะกับความคิด ความรู้สึกตัวเองบ่อยมาก ฝึกความอดทนจนผ่านพ้นมาได้ ตอนนี้เราคิดว่าเราผ่านอีกบททดสอบหนึ่งแล้ว เราสามารถทำงานร่วมกับอลันต่อได้อย่างสบาย แม้ความรู้สึกที่เรามีจะไม่เหมือนเดิมและคงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป บางครั้งก็คิดเหมือนกันว่า กูเสียตังแสนมาให้เขาใช้แรงงาน
หรือมาให้เขาด่าเหรอ แต่เสร็จงานนี้ไป มั่นใจในตัวเองว่า กูจะต้องเก่งขึ้น
จะจดจำเสมอว่า นายจ้างหรือหัวหน้าแบบไหนที่กูควรจะเป็น
อะไรคือสิ่งที่แรงงานหรือลูกน้องต้องการ
การพูดคุยกันให้เข้าใจ การถามถึงเหตุผลของสิ่งต่างๆ สำคัญมากขนาดไหน
การควบคุมอารมณ์สำคัญมากขนาดไหน
การที่เราตวาดใส่ใครคนใดคนหนึ่งมันสามารถทำลายความรู้สึกของอีกคนได้มหาศาลเพียงใด
คำชม การแตะเบาๆ ที่บ่ามันมันจะทำให้คนๆ นั้นรู้สึกดีได้มากเพียงใด
การที่นายจ้างหรือหัวหน้าลงมาขลุกทำงานกับลูกน้องมันสำคัญอย่างไร
เชื่่อเถอะว่า ทุกอย่างเหล่านี้จะหล่อหลอมให้ฉันสมบูรณ์มากขึ้น
ในเหตุการณ์ร้ายๆ ย่อมมีสิ่งดีๆเสมอ
